Yaptığım her işe onunla başlarım. Onunla olan, Ona giden kurtuluşa erendir. Onsuzluk, onlar basamağında sıfır olması gibi; boş, eksik. Onunla varılan yer ise her daim cennet.
Bismillahirrahmanirrahim... Ateistler "La ilahe" derler o yüzden yarı müslümandırlar. Bunu yabancı bir müslümanın ilmi yayması sırasında rast gelmiştim. Söylediği söze diğer tarafından sonundan başlayıp okuyunca şöyle bir mana çıkartmıştım: Yarım olmanla hiç olmaman arasında fark yok. Tam yapacaksın, düz giden yolda yamuk değil, doğru olacaksın, adımını öyle bir atacaksın ki yer titreyecek, o geldi diyecekler. Münker ve Nekir gibi yürüyeceksin.
Elhamdülillah ki ne mal olduğumu biliyorum. Rabbim bilmeyenlere bilmeyi nasip etsin. O zaman selamun aleyküm ben zeki rolündeki aptal, haddini bilmez haddini aşar, pireyi deve yapar, bire bin katar...
Tek bir boşluk göster, şu dünyada dolu ile dolmamış. Tek bir yer göster, sahibi gelene kadar boş kalmamış. Tek bir kalp göster, sahibine boyun bükmemiş. Tek bir boyun göster, kılıcın önünde kıldan ince kalmamış...
Annemin rahmine düştüğümde; yerim hazır, kalbim sahipli, boynum bükük, kılıçsa kılıç; dopdolu... Ne zaman böyle oldun sen diye sorardı biri bana, haklıymış galiba. Ne zaman böyle oldum ben? Bu kadar içi boş, bu kadar boş...
Doğduğumda özrüme hürmet edenler, yetiştirirken kendi kanlarına hürmet ettiler. Okurken aklıma hürmet edenler, bitince yıllara hürmet etti. Çalışırken kürküme hürmet edenler, yaşlanınca yaşıma hürmet etti. Emekliyken başımdaki aka hürmet edenler, öldüğümde badem gözlü dedi.
Bir sofrada bana yer ayrılmış, görenler kaynanan dedi. Yerin sahibi? Yeri ayıran? Ne kaynanaymış... Yerim belli yurdum belli de ben ne ara böyle oldum?
